był

pęka lecz stoi patrzałem mu w oczy wracając sprawdzałem czy żyje żył
wtedy a teraz stoi choć pęka i nie ma już jak sprawdzać tętna

dawno przylatywały ptaki wyjadały okruchy ze stołu i wychowywały młode
w zasięgu ręki nie ma już ptaków i nie ma ręki trzymającej papierosa

nie ma na ścianach obrazów i obraz się zatarł: zielona tablica z nazwiskiem
resztki witraży schody ponoć wykładane dywanami zapach chleba zza okna

do drzwi dzwonienie i drzwi otwieranie z głośników dźwięki i melancholia
sobotnia i budzik przed szkołą pakowanie uciekanie wracanie

martwy stoi z przyzwyczajenia